Autor Witryny/Website by: Leszek Zdrach, Autor fotografii/Photographs by: Leszek Zdrach,
Rodzinna Turystyka Aktywna -  Zdrach - Turystyczny Przewodnik po Polsce i nie tylko
Rodzinna Turystyka w Portalach społecznościowych

Bunkier Kolejowy we wsi Konewka


Na miejsce jedziemy od strony Łodzi. Pogoda dżdżysta nie napawa optymizmem. Mijamy Tomaszów Mazowiecki i poprzez las mijając wiele opuszczonych drewnianych domów dojeżdżamy do bramy wjazdowej kompleksu. Naszym oczom ukazuje, się ogrom porośniętego zielonym mchem wyrastającego z lasu betonowego bunkra. Zostawiamy auto na parkingu przed kompleksem i ruszamy do wielkiej bramy wejściowej. Po wejściu do środka jesteśmy bardzo miło przyjęci przez obsługę kompleksu i po zakupie biletów ruszamy do długiego na 380m i wysokiego na 9 m wnętrza. We wnętrzu możemy oglądać ekspozycje sprzętu wojskowego i zapoznać się z historią obiektu.  
Idąc po peronie mijamy gabloty i ekspozycje z wystawionym w nich sprzętem militarnym, makietami i innymi przedmiotami związanymi z obiektem, a tablice na ścianach opowiadają o znaczących dla bunkra wydarzeniach.wspaniałe maskowanie z ziemi jak i powietrza. Powoli zmierzamy w stronę parkingu, jeszcze kilka spojrzeń w stronę bunkra i w niedalekiej odległości zauważamy kilka saren kryjących się w lesie. Żegnamy się z bunkrem pełni podziwu dla ogromu konstrukcji i odjeżdżamy snując domysły nad nie odkrytymi tajemnicami tej monumentalnej, pokrytej mchem i zagubionej w lasach konstrukcji.   Idziemy dalej  mijamy ciężki karabin maszynowy i dwie armaty. Wyruszamy na peron wzdłuż którego za drewnianym ogrodzeniem podziwiamy wyeksponowane torowisko. Ogrom obiektu pozwala wodzom wyobraźni cofnąć się w przeszłość i ujrzeć długie, nawet na 30 wagonów, wjeżdżające składy nazistowskich pociągów. Idziemy dalej, po lewej stronie zaglądamy do pomieszczeń przeznaczonych dla załogi bunkra, wchodzimy do środka i idziemy ciemnym korytarzem mijając pozostałości po pancernych drzwiach odgradzających poszczególne pomieszczenia. Daje się odczuć swoisty monumentalny klimat tego miejsca, a chlupiąca pod stopami woda dopełnia odczucie nastroju tajemnicy. Wychodzimy z pomieszczeń dla załogi z powrotem na peron. Rozglądając się po otaczającym nas ogromie betonowych ścian dostrzegamy pozostałości po infrastrukturze, uchwyty do kabli, a na suficie w końcowej części bunkra widnieje wielka wypalona plama, jakby pozostałość po jakimś wybuchu. Znów puszczamy wodze fantazji - czy to pozostałość po wybuchu jakiejś rakiety typu V, czy też skutek niepowodzenia przy naprawach sprzętu wojskowego w czasie, gdy bunkier pełnił rolę warsztatu naprawczego silników przywiezionych z frontu, a może Niemcy prowadzili w tym miejscu badania nad tajną bronią? Rozmarzeni powoli wychodzimy na zewnątrz głównego obiektu i po przez las idziemy w stronę obiektów technicznych. Po kilkudziesięciu metrach spaceru po lesie naszym oczom ukazują się bunkry infrastruktury technicznej. Jest tu pozostałość po stacji pomp, siłowni, stacji uzdatniania wody, jakieś zbiorniki. Wchodzimy do wewnątrz opuszczonych obiektów. Obiekty są betonowozimne, sprawiają ciekawą atmosferą sekretu ukrytego w ich wnętrzu. Zwiedzając wnętrze jednego z obiektów natrafiamy na tunele techniczne. Z zapalonymi latarkami udajemy się do środka. Środkowy tunel betonowej konstrukcji sprawia wrażenie masywnego, co dopełniają żelazne stropowe belki. Na skorodowanych belkach można gdzie niegdzie wypatrzeć wystające małe stalaktyty. Pod nogami woda jednak my idziemy dalej. Na ścianach da się zauważyć pozostałości infrastruktury, jakieś wystające uchwyty, zardzewiałe rury. Strop tunelu schodzi coraz niżej i kończy się  zawałem. Poza głównym tunelem istnieją jeszcze dwa boczne równoległe do niego, jednak duży stopień ich zalania nie zachęca do penetracji. Po wyjściu na zewnątrz idziemy ścieżką wzdłuż  bunkra. Ogrom betonowej konstrukcji jest imponujący i jeszcze ten porastający całą konstrukcję mech świetnie komponuje go z porastającym wokoło lasem, co zapewnia wspaniałe maskowanie. Z ziemi jak i powietrza obiekt staje sie niewidoczny. Powoli zmierzamy w stronę parkingu, jeszcze kilka spojrzeń w stronę bunkra i w niedalekiej odległości zauważamy kilka saren kryjących się w lesie. Żegnamy się z bunkrem pełni podziwu dla ogromu konstrukcji i odjeżdżamy snując domysły nad nie odkrytymi tajemnicami tej monumentalnej, pokrytej mchem i zagubionej w lasach konstrukcji.

autor:Zdrach


Historia Bunkra

  
"
Dogodne położenie Spały i mieszczące się tam dowództwo Oberost miały, prawdopodobnie, zasadniczy wpływ na decyzję Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych (OKH) o utworzeniu tu przez stanowiska dowodzenia dla sztabu grupy armii Środek (Mitte) w przewidywanej wojnie na wschodzie. Miało się ono składać z dwóch bliźniaczych kompleksów bunkrów: jednego w pobliskiej Konewce, drugiego w Jeleniu (7km na południe od Spały) i służyć zabezpieczeniu przed atakiem lotniczym pociągów specjalnych, pełniących funkcje ruchomych ośrodków dowodzenia oraz ich personelu. Schronom tym nadano "ogólny kryptonim" Gefechtstand "Anlage Mitte" (Stanowisko dowodzenia "Obszar wschód") w inwestycję prowadziła wyspecjalizowana w budowach obiektów wojskowych firma Askania. Budowę bunkrów rozpoczęto wiosną wiosną 1940r. Początkowo zatrudnionych tu było ok. 1300 osób, głównie Niemców i Austriaków (Polacy pracowali jedynie przy robotach pomocniczych i transporcie). Później liczba zatrudnionych wzrosła do 3000 ludzi, a wśród pracujących pojawili się Włosi.
Główny obiekt kompleksu w Konewce - żelbetowy bunkier - schron, ma długość 380m oraz przekrój ostrołuku mającego przy podstawie szerokość 15m i wysokość 9m, w którym między betonowymi peronami biegnie tor umożliwiający wjazd całego składu pociągu. Wzdłuż głównego tunelu biegnie korytarz boczny, podzielony drzwiami gazoszczelnymi na ciąg niewielkich pomieszczeń. Obok schronu kolejowego zbudowano zespół bunkry technicznych mieszczących kotłownię, urządzenia wentylacyjne i siłownię elektryczną. Obiekty te łączyły z bunkrem kolejowym trzy podziemne kanały techniczne. W skład kompleksu wchodziły również schrony mieszczące: stację pomp i uzdatniania wody, zbiornik i chłodnicę wody technologicznej. Ukończone bunkry zamaskowano przed możliwością wykrycia z powietrza, montując na stropach drewniane, kryte papą dachy, a na schronie kolejowym umocowano siatki maskujące i atrapy drzew. Teren wokół otoczono dwoma rzędami płotu z siatki i drutu kolczastego i prawdopodobnie polami minowymi.
Schrony jednak nigdy nie zostały wykorzystane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem. Atakiem na Związek Radziecki 22 czerwca 1941r. Pod koniec 1943r. Na polecenie Ministra Gospodarki Rzeszy Alberta Speera, ważne dla produkcji wojskowej zakłady zaczęto przenosić w miejsca zapewniające ochronę przed atakiem alianckiego lotnictwa. Wg niemieckiego plany dyslokacji obiektów przemysłowych figurują tam: obiekty w Jeleniu jako Reichbahntunnel Tomaczew kryptonim "Goldamsel" oraz w Konewce Tunnel Tomaczew-Konewka kryptonim "Huhn". Wówczas pojawiają się pierwsze informacje o wjeżdżających do schronów pociągach towarowych liczących ponad 30 wagonów. Jednak wykorzystanie schronów do celów przemysłowych dotyczy dopiero 1944r., gdy w Jeleniu i Konewce utworzono filię tomaszowskich zakładów Daimler-Benz. Mieściły się tam magazyny i warsztaty gdzie demontowano uszkodzone silniki przywożone z frontu, odzyskiwano z nich części i remontowano podzespoły. Prace wykonywali robotnicy przymusowi z okolic Tomaszowa oraz jeńcy rosyjscy. W okolicy krążyły opowieści o produkcji w schronach i ich podziemiach (do dziś poszukiwanych choć wątpliwe czy w ogóle istnieją) tajnych broni, rakiet, amunicji, benzyny syntetycznej. W październiku 1944r. Całe wyposażenie zdemontowano i wywieziono w nieznanym kierunku wraz z częścią załogi. Po wojnie bunkry używane były do celów magazynowych przez wojsko i firmy państwowe (Centrala Rybna - Jeleń). Kilka krotne próby penetracji obiektów mające na celu ustalenie, czy istnieją podziemne kondygnacje pod schronami i pomieszczenia w zabetonowanej części bocznego korytarza w Jeleniu nie doprowadziły dotąd do ich odnalezienia.
Obydwa obiekty są godne uwagi ze względu na ich historię jak i rozmiary. Serdecznie zapraszamy do schronów w Konewce gdzie będziecie Państwo mogli zapoznać się bliżej z ich historią i podziwiać ich ogrom.

Źródło:
http://www.bunkierkonewka.eu/historia.html

Bunkier kolejowy Konewka
Foto Galeria

Bunkier kolejowy Konewka Bunkier kolejowy Konewka Bunkier kolejowy Konewka

Pokaż Militaria na większej mapie

Bunkry Techniczne
przy Bunkrze Kolejowym we wsi Konewka
Foto Galeria

Bunkry Techniczne przy Bunkrze w Konewce Bunkry Techniczne przy Bunkrze w Konewce Bunkry Techniczne przy Bunkrze w Konewce